Некалі ў далёкім дзяцінстве параўноўваючы ўкраінскую ды беларускую мовы я сутыкнуўся зь невытлумачальнай для лёгікі рэччу: чаму нягледзячы на нашмат большы расейскі і наадварот, меншы эўрапейскі гістарычны ўплыў, украінцы называюць «год» і «горад» на заходнеславянскі, а не расейскі манер — рокам і местам?
Ад таго часу я падсьвядома пачаў зьвяртаць увагу на ўжываньне дадзеных словаў у беларускіх тэкстаў. Гэтак, места выпадкова сустрэлася мне ў «непрычасаным» школьным творы Янкі Купалы, рок — у вершах Максіма Багдановіча. Потым на вочы трапілі граматы БНР, старабеларускія тэксты і нарэшце, акадэмічны слоўнік Міколы Байкова і Сьцяпана Некрашэвіча...
Такім чынам, хацелася б прысьвяціць гэты допіс мітам, створаным вакол незаслужана выкінутых з наркамаўскіх савецкіх слоўнікаў адвечна беларускіх словаў рок і места.
( Чытаць далей... )